Ούζο Πλωμαρίου

Ούζο Πλωμαρίου
Ούζο Πλωμαρίου

Αντώνης Αλεξανδρής : Ο τελευταίος ανάπηρος πολέμου που θα παρελάσει αύριο στην Μυτιλήνη… (vid, pics)

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΜΠΡΟΣ το 2013

Ο Αντώνης Αλεξανδρής, πρόεδρος του Συλλόγου Αναπήρων Πολέμου Λέσβου, μιλά λίγο πριν την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου


Γεννημένος στο Σκουτάρο το 1920, ο Αντώνης Αλεξανδρής έχει ζήσει πολλά στα 97 χρόνια του. Ως έφηβος και νεαρός ενήλικος, πολέμησε κατά την Κατοχή ενάντια στους Γερμανούς σε διάφορες περιοχές, ενώ έχει συλληφθεί επανειλημμένως και φυλακιστεί, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στη Γερμανία.
Παρά τις κακουχίες και τις πληγές που έχουν αφήσει στο σώμα του οι ημέρες του πολέμου, χαίρει άκρας υγείας και όρεξης και καμαρώνει για τα όσα έχει κάνει, παρελαύνοντας κάθε χρόνο μόνος του. Σήμερα μας μιλάει για τις εμπειρίες του, για τη σύζυγό του και τα παιδιά του, για τους συμπολεμιστές του και τα όσα έζησε.

Ο γάμος, τα παιδιά και οι τιμές

Με την Έλλη, τη σύζυγό του, παντρεύτηκαν μετά την Κατοχή, όταν τελείωσε και το στρατιωτικό του. Έκαναν δύο παιδιά, τον πρώτο τους γιο τον έχασαν πριν από κάποια χρόνια, ενώ ο δεύτερός τους γιος, ο Ντίνος, ασχολείται με τα μουσικά δρώμενα του τόπου.
Οι μάχες και τα ανδραγαθήματά του κυρ-Αντώνη τού έχουν αφήσει, εκτός από τα σχετικά χαρτιά, βεβαιώσεις και μετάλλια, και άλλα… «παράσημα».



Τα πόδια του σακατεμένα από σφαίρες. Αρνήθηκε μάλιστα πριν χρόνια να του κόψουν το δεξί του πόδι λόγω επιπλοκών από τους τραυματισμούς του. «Προτίμησα να το κρατήσω, ας μην είναι και γερό, εγώ απλά παίρνω τα φάρμακά μου», λέει.

Από τις σημαντικότερες στιγμές της ζωής του, η τιμή που του έγινε από την πρώην Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λέσβου στις 29 Ιουνίου τού 2006. «Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λέσβου, στο πρόσωπο του Αλεξανδρή Αντώνιου, τιμά τον Έλληνα που αγωνίστηκε για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία», γράφει το σχετικό δίπλωμα που του επιδόθηκε.




«Με πήραν στο πλοίο το πολεμικό που ήταν τότε στο λιμάνι, και ο πλοίαρχος με όλο το πλήρωμα μου έκαναν ερωτήσεις για τη ζωή μου», λέει ο ίδιος όλο χαρά.

«Πώς νιώθεις, κυρ-Αντώνη, μετά από τα τόσα που έζησες; Δε φοβήθηκες, δε σου έχει μείνει πόνος;», τον ρωτάμε.

«Είμαι περήφανος και χαρούμενος που ζω!», απαντά γελώντας. «Κλείνω τα 93 και σκοπεύω να ζήσω πολλά χρόνια ακόμη, γερός και δυνατός. Το μόνο που με στενοχωρεί, είναι η υγεία της γυναίκας μου, που έχει κάνει τέσσερα by-pass και πρέπει να τη φροντίζω και ανησυχώ μήπως μου πάθει κάτι.»

«Έλα να με δεις στην παρέλαση…»

Πρόεδρος των Αναπήρων Πολέμου στο νησί - ο Σύλλογος έχει ιδρυθεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια και αριθμεί πια περίπου 15 μέλη - ο Αντώνης Αλεξανδρής είναι πια ο μόνος που κάθε χρόνο συμμετέχει με περηφάνεια στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου, κουβαλώντας το λάβαρο των αναπήρων της Λέσβου και των άλλων θυμάτων των πολεμικών συγκρούσεων του 20ού αιώνα. Κάποτε ήμασταν πολλοί. Πολλά κομμένα χέρια, πολλά κομμένα πόδια, πολλά θύματα για τη σημαία και την πατρίδα. Τώρα λιγοστέψαμε, τελειώνουμε», λέει.




Τον αποχαιρετάμε. «Έλα να με δεις στην παρέλαση», λέει πριν χωρίσουμε. Περήφανος για αυτό που κάνει, αφού ό,τι κάνει, το κάνει με αξιοπρέπεια και καμάρι… Δεν έχει χάσει ούτε μία παρέλαση, όταν ήρθε ο Κάρολος Παπούλιας με την Ντόρα Μπακογιάννη πριν από κάποια χρόνια στο νησί, θυμήθηκαν τα χρόνια που πέρασαν μαζί έγκλειστοι στο Στρατόπεδο Παύλου Μελά.




ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΜΠΡΟΣ το 2013