Ο Βασιλιάς Λεμούριος #14: Οι 217 «καλεσμένοι», η σιωπή των αρχόντων, οι ποδηλατόδρομοι-φαντάσματα και η Καρίνη που περιμένει τον… σωτήρα της!
Καλησπέρα, αγαπημένοι μου υπήκοοι!
Σήμερα ο Βασιλιάς Λεμούριος άργησε λίγο να εμφανιστεί. Και υπάρχει λόγος!
Ακόμη και ο βασιλιάς, βλέπετε, χρειάζεται καμιά φορά να αφήσει για λίγο τον θρόνο, να πάρει μια ανάσα και να ξεκουραστεί. Ο Λεμούριος βρίσκεται αυτές τις ημέρες εκτός Λέσβου, σε διακοπές, σε ένα άλλο, κοντινό νησί του Αιγαίου.
Μόνο που ο Λεμούριος δεν ξέρει να κάνει διακοπές όπως οι κοινοί θνητοί.
Εκεί που οι άλλοι βλέπουν θάλασσα, παραλία, καφέ και ηλιοβασίλεμα, αυτός βλέπει υποδομές, καθαριότητα, τουρισμό, δρόμους, ποδηλατόδρομους, αξιοποίηση δημόσιων χώρων και φυσικά… τι κάνουν καλύτερα ή χειρότερα από εμάς στη Λέσβο!
Γιατί όταν είσαι δημοσιογράφος, το επάγγελμα δεν παίρνει άδεια. Απλώς αλλάζει… νησί!
Έτσι, αυτές τις ημέρες ο Λεμούριος καταγράφει ένα άλλο νησί, κοντινό στη Λέσβο, βλέπει από κοντά τα θετικά και τα αρνητικά του και, φυσικά, τα συγκρίνει με το δικό μας νησί.
Και πιστέψτε με, οι συγκρίσεις έχουν ενδιαφέρον.
Γιατί πολλές φορές, για να καταλάβεις τι δεν κάνουμε σωστά εμείς, αρκεί να κοιτάξεις λίγο πιο πέρα και να δεις τι κάνουν σωστά οι άλλοι.
Και το αντίστροφο.
Οπότε σήμερα η στήλη άργησε λίγο.
Όχι επειδή ο Λεμούριος τεμπέλιασε.
Αλλά επειδή ο Λεμούριος κάνει… αυτοψία εκτός έδρας!
Και αφού ολοκληρωθεί η έρευνα του βασιλικού ρεπόρτερ, θα έχουμε πολλά να πούμε για τις διαφορές, τις ομοιότητες, τα καλά, τα στραβά και κυρίως για όσα θα μπορούσαμε να έχουμε και στη Λέσβο.
Γιατί τελικά, αγαπητοί μου υπήκοοι, η σύγκριση είναι ο καλύτερος καθρέφτης.
Και ο Λεμούριος έχει αποφασίσει να κοιτάξει τον καθρέφτη λίγο πιο μακριά από το παλάτι του.
Τώρα, όμως, αρκετά με τις διακοπές.
Γιατί πίσω στη Λέσβο έχουμε 217 νέους… «καλεσμένους», συσκέψεις που γίνονται αφού πρώτα γίνουν οι μεταφορές, ποδηλατόδρομους που ψάχνουμε με το κιάλι και μια Καρίνη που περιμένει ακόμη να θυμηθούν κάποιοι ότι υπάρχει.
Πάμε λοιπόν να τα πούμε… όπως μόνο ο Λεμούριος ξέρει! 👑
217 έφτασαν και οι… άρχοντες ακόμη συσκέπτονται!
Το EXPRESS JET έδεσε σήμερα στο λιμάνι της Μυτιλήνης μεταφέροντας 217 αιτούντες άσυλο από την Κρήτη, στο πλαίσιο της οργανωμένης μεταφοράς ανθρώπων προς Λέσβο και Σάμο.
Η αποβίβαση έγινε με ισχυρή παρουσία Αστυνομίας και Λιμενικού και στη συνέχεια οι άνθρωποι μεταφέρθηκαν με λεωφορεία στη δομή του Καρά Τεπέ. Συνολικά, περίπου 417 άτομα μεταφέρθηκαν με τη συγκεκριμένη επιχείρηση προς τα δύο νησιά.
Και εδώ, Μεγαλειότατοι υπήκοοι, υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα.
Το πλοίο ήρθε. Οι άνθρωποι κατέβηκαν. Τα λεωφορεία έφυγαν. Η μεταφορά ολοκληρώθηκε.
Και εμείς;
Εμείς κάναμε σύσκεψη.
Και επειδή μάλλον δεν προλάβαμε να αποφασίσουμε, αποφασίσαμε να… αποφασίσουμε την επόμενη εβδομάδα!
Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από τη σημερινή έκτακτη σύσκεψη στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, όπου αντί για άμεσες αποφάσεις, το θέμα φαίνεται να μεταφέρεται χρονικά.
217 άνθρωποι μεταφέρθηκαν σήμερα στη Λέσβο και η τοπική αυτοδιοίκηση ψάχνει ακόμη το κουμπί της αντίδρασης.
Μάλλον βρίσκεται δίπλα στο κουμπί «θα το εξετάσουμε».
Και φυσικά δεν μιλάμε για το αν κάποιος πρέπει να αντιμετωπίζεται ως άνθρωπος ή όχι. Αυτό είναι αυτονόητο.
Μιλάμε για κάτι πολύ διαφορετικό:
Ποιος αποφασίζει για τη Λέσβο; Ποιος ενημερώνει τη Λέσβο; Ποιος σχεδιάζει για τη Λέσβο; Και ποιος θα αναλάβει την ευθύνη όταν το νησί καλείται ξανά να σηκώσει βάρος χωρίς να έχει προηγηθεί ουσιαστικός σχεδιασμός;
Γιατί άλλο ανθρωπιά και άλλο να θεωρείται η Λέσβος το μόνιμο… «θα δούμε».
Και το πιο ωραίο;
Η Ένωση Τουριστικών, Ταξιδιωτικών και Ναυτικών Πρακτόρων Λέσβου κατήγγειλε σήμερα ότι δεν προσκλήθηκε καν στην έκτακτη σύσκεψη της Περιφέρειας.
Ε, τότε τι να πει και ο Λεμούριος;
Να ζητήσει πρόσκληση για την επόμενη;
Δήμος Μυτιλήνης: Bike Friendly… αλλά πού ακριβώς κάνουμε ποδήλατο;
Πάμε τώρα στο άλλο μεγάλο βασιλικό ζήτημα.
Τους ποδηλατόδρομους.
Η Μυτιλήνη έχει χαρακτηριστεί «Bike Friendly» προορισμός και ο Δήμος έχει μάλιστα αναπτύξει σύστημα κοινόχρηστων ποδηλάτων.
Υπέροχα!
Μόνο που υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια.
Πού είναι το ολοκληρωμένο δίκτυο ποδηλατοδρόμων;
Γιατί άλλο να έχεις ποδήλατα και άλλο να έχεις δρόμο για να τα χρησιμοποιήσεις.
Είναι σαν να αγοράσεις βάρκα και να σου πουν ότι το λιμάνι είναι… υπό μελέτη.
Υπάρχουν ασφαλείς και όμορφες διαδρομές σε συγκεκριμένα σημεία, όπως στην περιοχή γύρω από το Κάστρο, όπου υπάρχει ποδηλατόδρομος μαζί με πεζόδρομο και οδό ήπιας κυκλοφορίας.
Όμως η Μυτιλήνη δεν μπορεί να θεωρείται πραγματικά ποδηλατική πόλη επειδή υπάρχει ένα καλό κομμάτι διαδρομής εδώ, ένα ποδήλατο εκεί και μια πινακίδα παραπέρα.
Ο ποδηλάτης θέλει συνεχές, ασφαλές και λειτουργικό δίκτυο.
Όχι να ξεκινάει με το ποδήλατο και να πρέπει μετά να κάνει τον σταυρό του για να περάσει ανάμεσα από αυτοκίνητα, μηχανάκια, διπλοπαρκαρισμένα και ό,τι άλλο αποφάσισε εκείνη την ημέρα να καταλάβει τον δρόμο.
Και Δήμαρχε, επειδή ο Λεμούριος δεν έχει τίποτα προσωπικό μαζί σας, θα το πει απλά:
Bike Friendly δεν είναι τίτλος για αφίσα. Είναι υποδομή.
Και η Μυτιλήνη χρειάζεται ακόμη πολλή δουλειά μέχρι να μπορεί ο ποδηλάτης να κινείται χωρίς να αισθάνεται ότι συμμετέχει σε αγώνα επιβίωσης.
Και κάπου εδώ εμφανίζεται η… Καρίνη
Ας πάμε τώρα στην αγαπημένη μας Καρίνη.
Ένα από τα πιο όμορφα σημεία της Λέσβου, ένας τόπος συνδεδεμένος με τον Θεόφιλο, τα πλατάνια, το νερό, τη φύση και την ιστορία του νησιού.
Ένας τόπος που θα μπορούσε να αποτελεί πραγματικό τουριστικό προορισμό.
Και όμως…
Το LesvosPost πήγε εκεί.
Κατέγραψε την εικόνα.
Έδειξε την εγκατάλειψη.
Και το ρεπορτάζ έκανε τον γύρο του διαδικτύου, προκαλώντας μεγάλη απήχηση και συζητήσεις για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η περιοχή.
Γιατί όταν ένας τόπος με τέτοια ιστορία και φυσική ομορφιά παρουσιάζει εικόνα εγκατάλειψης, δεν χρειάζεται ιδιαίτερη δημοσιογραφική φιλοσοφία.
Η εικόνα μιλάει μόνη της.
Και εδώ υπάρχει και κάτι ακόμη.
Ο χώρος όπου βρίσκεται το δέντρο του Θεόφιλου, μαζί με τις επιχειρήσεις και τις εγκαταστάσεις γύρω από αυτό, είναι ιδιωτικός χώρος. Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε σοβαρή προσπάθεια αξιοποίησης δεν μπορεί να γίνει με ένα «ο Δήμος θα το φτιάξει» και τέλος.
Χρειάζεται συνεργασία.
Με τον Δήμο Μυτιλήνης, την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, τους ιδιοκτήτες του χώρου και όλους τους εμπλεκόμενους.
Χρειάζεται σχέδιο.
Χρειάζεται χρηματοδότηση.
Και κυρίως χρειάζεται κάποιος να πει:
«Αυτόν τον τόπο δεν θα τον αφήσουμε άλλο έτσι».
Γιατί η Καρίνη δεν είναι μια ακόμη γωνιά της Λέσβου.
Είναι κομμάτι της ιστορίας μας.
Και αν θέλετε να δείτε τι πραγματικά συμβαίνει σήμερα εκεί, μπορείτε να δείτε το βίντεο και τα αποκλειστικά πλάνα του LesvosPost από την Καρίνη, για να διαπιστώσετε με τα μάτια σας την κατάσταση που επικρατεί.
Και ίσως, λέμε τώρα, κάποιος αρμόδιος να δει το ίδιο βίντεο.
Μπορεί να του ανοίξει και καμιά… ιδέα.
Η Λέσβος δεν χρειάζεται άλλες κορδέλες
Αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα του νησιού.
Έχουμε συνηθίσει να συζητάμε πολύ.
Να κάνουμε συσκέψεις.
Να βγάζουμε ανακοινώσεις.
Να παρουσιάζουμε σχέδια.
Να μιλάμε για τουρισμό, ανάπτυξη, βιώσιμη κινητικότητα, πολιτισμό και αξιοποίηση.
Και μετά;
Μετά περιμένουμε.
Περιμένουμε να βρεθεί χρηματοδότηση.
Περιμένουμε να γίνει μελέτη.
Περιμένουμε να ολοκληρωθεί η μελέτη.
Περιμένουμε την επόμενη μελέτη.
Και κάπου εκεί περνάει το καλοκαίρι.
Και έρχεται το επόμενο.
Και εμείς ακόμη… σχεδιάζουμε.
Ο Λεμούριος λέει τα πράγματα όπως είναι
Η Λέσβος έχει τεράστιες δυνατότητες.
Έχει ιστορία, πολιτισμό, φύση, γαστρονομία, θάλασσα, χωριά, μνημεία και ανθρώπους που αγαπούν τον τόπο τους.
Αλλά δεν αρκεί να τα έχουμε.
Πρέπει και να τα αξιοποιούμε.
Η Καρίνη πρέπει να σωθεί.
Οι ποδηλατικές υποδομές πρέπει να αποκτήσουν πραγματικό δίκτυο.
Η Μυτιλήνη χρειάζεται περισσότερο σχεδιασμό και λιγότερη επικοινωνιακή βιτρίνα.
Και στο μεταναστευτικό, η τοπική κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει τι σχεδιάζεται, ποιος αποφασίζει και ποια είναι η θέση της αυτοδιοίκησης.
Γιατί η Λέσβος δεν είναι ούτε αποθήκη ανθρώπων, ούτε εργαστήριο πειραμάτων, ούτε σκηνικό για φωτογραφίες και εγκαίνια.
Είναι ένας τόπος που κατοικείται.
Και οι κάτοικοί του έχουν φωνή.
Ο Λεμούριος, λοιπόν, συνεχίζει να βλέπει.
Να ακούει.
Να ψάχνει.
Και να… τσιγκλάει λίγο εκείνους που έχουν την ευθύνη.
Γιατί καμιά φορά, αγαπητοί μου υπήκοοι, χρειάζεται ένας Λεμούριος για να θυμίσει στους άρχοντες ότι ο θρόνος δεν είναι πολυθρόνα.
Είναι ευθύνη.
Αυτά τα ολίγα για σήμερα.
Να είστε καλά, να προσέχετε τους δρόμους, τα ποδήλατα, τις παραλίες, τις συσκέψεις και κυρίως… τις υποσχέσεις.
Γιατί στη Λέσβο έχουμε πλέον τόσες υποσχέσεις, που αν μπορούσαν να ασφαλτοστρώσουν δρόμους, θα είχαμε λύσει το κυκλοφοριακό μέχρι την Πέτρα!
Move It! 👑
Υ.Γ. Η παρούσα στήλη αποτελεί προϊόν σάτιρας και σκληρής, αλλά καλοπροαίρετης κριτικής. Τα λεγόμενα του Λεμούριου έχουν σκοπό να «τσιγκλήσουν» τους αρμόδιους ώστε να κάνουν τη δουλειά τους και όχι να προσβάλουν προσωπικά κανέναν.

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ