Πραξιτέλης Βούρος: Από τις αλάνες της Μυτιλήνης στο Champions League – Οι γονείς, ο Ολυμπιακός, ο ΟΦΗ και οι άγνωστες ιστορίες της καριέρας του

Σε δύο άκρως αποκαλυπτικές συνεντεύξεις που παραχώρησε στο κανάλι των Betarades στο YouTube, ο Μυτιληνιός κεντρικός αμυντικός Πραξιτέλης Βούρος άνοιξε την καρδιά του και μίλησε για όλους και για όλα. Μέσα από μια αφήγηση που συνδύασε το χιούμορ με τη συγκίνηση και τη σοβαρότητα, ο πολύπειρος άσος αναφέρθηκε στο ξεκίνημά του από τη Λέσβο, την επιρροή των γονιών του, τη μεγάλη μεταγραφή στον Ολυμπιακό, καθώς και το «διαζύγιο» με τον ΟΦΗ.

Το Lesvospost.com συγκέντρωσε τα πιο σημαντικά, σοβαρά αλλά και απολαυστικά κομμάτια από τις δύο συνεντεύξεις, συνθέτοντας το παζλ της ζωής και της καριέρας του κορυφαίου σύγχρονου Λέσβιου ποδοσφαιριστή.

Τα παιδικά χρόνια στη Μυτιλήνη και οι δυσκολίες

Ο Βούρος μεγάλωσε στην Παναγιούδα και στη συνέχεια στη Μυτιλήνη. Θυμάται με νοσταλγία τα παιδικά του χρόνια, παίζοντας ποδόσφαιρο στις αλάνες, στα σχολεία, ακόμα και με πατημένα κουτάκια αναψυκτικών, μέχρι να πέσει ο ήλιος. Οι συνθήκες στο νησί δεν ήταν εύκολες ποδοσφαιρικά, καθώς δεν υπήρχαν πολλές ευκαιρίες, αλλά ο ίδιος κατάφερε από τα 14 του να παίζει στη Δ' Εθνική με τον Αιολικό κόντρα σε έμπειρους άνδρες άνω των 30 ετών, ταξιδεύοντας συχνά στην Αθήνα με το καράβι.

Μιλώντας γενικά για τη Λέσβο, εξήρε την εργατικότητα των κατοίκων της και τα εξαιρετικά τοπικά προϊόντα (όπως το ούζο και τα τυριά), τονίζοντας ωστόσο ότι το νησί υστερεί στην εξωστρέφεια και τον μαζικό τουρισμό σε σχέση με άλλα μέρη. Μάλιστα, αναφέρθηκε και στο μεταναστευτικό, μια άκρως σοβαρή περίοδο για το νησί, θυμίζοντας πως με την οικογένειά του πήγαιναν ψωμιά από τον φούρνο τους στους πρόσφυγες. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε, είδε «μανάδες με παιδιά σε τραγική κατάσταση, ανθρώπους να του φιλάνε τα χέρια για ένα κομμάτι ψωμί, αλλά και άλλους να το πετάνε», καταλήγοντας πως «η αλήθεια είναι πάντα κάπου στη μέση».

Ο ρόλος της οικογένειας: Η ακούραστη μητέρα και ο αυστηρός πατέρας

Μια από τις πιο συγκινητικές αναφορές του ήταν στους γονείς του, οι οποίοι διατηρούσαν φούρνο στη Μυτιλήνη. Η μητέρα του αποτέλεσε πρότυπο εργατικότητας για εκείνον: ξυπνούσε στις 5:00 το πρωί και γύριζε σπίτι το βράδυ. Μάλιστα, η μητέρα του δεν ήθελε να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο γιατί ήταν άριστος μαθητής (έβγαζε 18 και 19) και τον πίεζε να μάθει γερμανικά, γλώσσα την οποία ο Πραξιτέλης τελικά έμαθε άπταιστα!

Ο πατέρας του, στρατιωτικός στο επάγγελμα και παλιός ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής, ήταν εξαιρετικά αυστηρός κριτής. Όπως εξομολογήθηκε ο Βούρος, παίζει ποδόσφαιρο για να κάνει περήφανο τον πατέρα του. Όταν ο Πραξιτέλης σε ηλικία 16 ετών ρωτήθηκε αν θέλει πραγματικά να γίνει ποδοσφαιριστής, ο πατέρας του τού είπε: «Μην με πάρεις τηλέφωνο σε ένα μήνα να έρθω να σε μαζέψω από την Αθήνα. Κολύμπα».

Το ξεκαρδιστικό περιστατικό με την ΑΕΚ: Ο πατέρας του είναι φανατικός οπαδός της ΑΕΚ. Όταν ο Πραξιτέλης σκόραρε το πρώτο του επαγγελματικό γκολ εναντίον της «Ένωσης», πήγε να πανηγυρίσει. Ο πατέρας του όμως δεν του μίλησε για μια εβδομάδα! Το αστείο της υπόθεσης ήταν πως, όπως του αποκάλυψε ο πατέρας του, εκείνη την εβδομάδα πολλοί ΑΕΚτζήδες της Μυτιλήνης σταμάτησαν να ψωνίζουν ψωμί από τον φούρνο τους από τα νεύρα τους!

Η μεγάλη ευκαιρία και η μεταγραφή στον Ολυμπιακό

Πώς βρέθηκε όμως ένας νεαρός από τη Λέσβο στον Ολυμπιακό; Όλα έγιναν μέσω της Μικτής Λέσβου, με την οποία έφτασε μέχρι τον τελικό στο «Γ. Καραϊσκάκης». Εκεί τον είδε ο προπονητής της Εθνικής Παίδων, τον κάλεσε σε φιλικά με τη Σερβία στο Κιλκίς, και οι εντυπωσιακές του εμφανίσεις τράβηξαν το βλέμμα του Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς και του Ανδρέα Νινιάδη. Εκείνοι ανέλαβαν χρέη μάνατζερ και τον πήγαν στον Ολυμπιακό.

Στους «ερυθρόλευκους» ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά. Ο Μίτσελ τον ανέβασε στην πρώτη ομάδα, ενώ ο Μάρκο Σίλβα τον πίστεψε και τον έβαλε να παίξει στο Champions League απέναντι στην Άρσεναλ. Ο Βούρος έζησε απίστευτες στιγμές, κάνοντας προπονήσεις με παίκτες παγκόσμιας κλάσης όπως οι Σαβιόλα, Τσόρι Ντομίνγκεζ και Ιμπαγάσα.

Το Champions League, ο Λεβαδιακός και το "διαζύγιο" με τον ΟΦΗ

Η καριέρα του απογειώθηκε στο ΑΠΟΕΛ, με το οποίο αντιμετώπισε τη Ρεάλ Μαδρίτης και την Τότεναμ στους ομίλους του Champions League. Σε ένα από τα πιο αστεία στιγμιότυπα, αποκάλυψε πως απέναντι στη Ρεάλ και μαρκάροντας τον Γκάρεθ Μπέιλ, του είχε τρυπήσει το παπούτσι. Το παπούτσι γέμιζε νερά και έμοιαζε με τσιμέντο, αλλά από ντροπή δεν μίλησε, παίζοντας ουσιαστικά "ξυπόλητος" στο Μπερναμπέου! Παράλληλα, εξιστόρησε επικές στιγμές από τον δανεισμό του στον Λεβαδιακό και την επεισοδιακή καθημερινότητα με τον πρόεδρο Γιάννη Κομπότη.

Το πιο μεγάλο και γεμάτο κεφάλαιο της καριέρας του, όπως παραδέχτηκε, ήταν ο ΟΦΗ. Στην Κρήτη βρήκε την ποδοσφαιρική του Ιθάκη, δέθηκε έντονα με τον κόσμο και αγαπήθηκε όσο λίγοι, αναλαμβάνοντας και το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Ωστόσο, η αποχώρησή του άφησε πικρία. Όπως ξεκαθάρισε, σε αντίθεση με τα όσα γράφτηκαν, δεν έφυγε για οικονομικούς λόγους. Ζήτησε μια καθαρά συμβολική αύξηση της τάξης των 1.000 ευρώ ως αναγνώριση της προσφοράς του (και μπόνους αν η ομάδα πήγαινε τελικό κυπέλλου). Η διοίκηση, η οποία τον είχε «δεδομένο», αδιαφόρησε, δεν τον πήρε ούτε ένα τηλέφωνο και οι δύο πλευρές οδηγήθηκαν σε ρήξη. Ο ίδιος εξέφρασε το παράπονο ότι του χρέωσαν την πολύ καλή σχέση που είχε με τους οργανωμένους οπαδούς, κάτι που η διοίκηση δεν έβλεπε με καλό μάτι.

Τέλος, έκανε γνωστό πως του έχει γίνει κρούση από την Τουρκία, αλλά ξεκαθάρισε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο πως δεν πρόκειται ποτέ να αγωνιστεί εκεί, σεβόμενος την καταγωγή της Πόντιας συζύγου του, δείχνοντας ότι πέρα από επαγγελματίας, παραμένει ένας άνθρωπος με σταθερές αξίες.