«Μαγειρέματα» χωρίς τον ξενοδόχο: Κλείνει η Λέσβος για τους αγρότες, αλλά στην Αθήνα θα λείπουν από τη σύσκεψη!

Την ώρα που ολόκληρη η Λέσβος βάζει ιστορικό «λουκέτο» σε ένδειξη συμπαράστασης στους κτηνοτρόφους, και ενώ οι αγρότες παραμένουν στα μπλόκα της Λάρσου, μια σοβαρότατη καταγγελία έρχεται να δυναμιτίσει το ήδη τεταμένο κλίμα.

Σύμφωνα με πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας και προκαλούν σάλο στον αγροτικό κόσμο του νησιού, στην αυριανή, κρισιμότατη συνάντηση της λεσβιακής αντιπροσωπείας με τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης στην Αθήνα, δεν έχει προσκληθεί και δεν θα υπάρχει εκπρόσωπος των ίδιων των κτηνοτρόφων!

Στο τραπέζι οι τυροκόμοι, εκτός οι παραγωγοί;

Το πιο εξοργιστικό, σύμφωνα με τις ίδιες καταγγελίες, είναι πως στη σύνθεση της αντιπροσωπείας που θα καθίσει απέναντι από τον Υπουργό, περιλαμβάνονται εκπρόσωποι των τυροκομικών επιχειρήσεων, αφήνοντας εντελώς εκτός τους ανθρώπους της πρωτογενούς παραγωγής. Τους ανθρώπους δηλαδή που βλέπουν τα κοπάδια τους να θανατώνονται από τον αφθώδη πυρετό, που χάνουν το εισόδημά τους και που βρίσκονται μέρες τώρα στους δρόμους και στα λιμάνια διεκδικώντας αποζημιώσεις.

Όπως τονίζουν με αγανάκτηση, είναι αδιανόητο να συζητείται το μέλλον της παραγωγής, οι αποζημιώσεις για τα θανατωμένα ζώα και τα μέτρα βιοασφάλειας, και στο τραπέζι να κάθονται οι μεταποιητές (τυροκόμοι) αλλά να απουσιάζουν οι άνθρωποι του πρωτογενούς τομέα.

«Ολόκληρη η Λέσβος κατεβάζει ρολά αύριο για να συμπαρασταθεί στον δικό μας αγώνα. Είναι οξύμωρο, εμείς που βρισκόμαστε στους δρόμους και χάνουμε το βιος μας, να μένουμε απ' έξω όταν έρχεται η ώρα των αποφάσεων», δηλώνουν χαρακτηριστικά.

Η κατάσταση είναι οριακή και η απαίτησή τους δεν επιδέχεται εκπτώσεις. Ζητούν από τον Περιφερειάρχη, τους Δημάρχους και όλους τους εμπλεκόμενους φορείς να διορθώσουν άμεσα αυτό το «φάουλ», διευκρινίζοντας πως οποιαδήποτε συμφωνία κλειστεί πίσω από κλειστές πόρτες χωρίς την παρουσία εκπροσώπου των παραγωγών, δεν θα γίνει αποδεκτή στα μπλόκα.

Πρόκειται για ένα τεράστιο ατόπημα, εφόσον ισχύει, καθώς συζητείται η τύχη και το μέλλον της λεσβιακής κτηνοτροφίας «χωρίς τον ξενοδόχο». Πώς είναι δυνατόν να λαμβάνονται αποφάσεις για την επιβίωση των παραγωγών, χωρίς να ακουστεί η δική τους φωνή, οι δικές τους αγωνίες και τα δικά τους αιτήματα από πρώτο χέρι;