Οι «Άρχοντες» της Μπάλας στη Λέσβο – Part 2: Εκεί που η Ιστορία Συνάντησε το Ταλέντο!

Αν νομίζατε ότι τελειώσαμε με ένα μόνο άρθρο, μάλλον δεν ξέρετε καλά τι σημαίνει ποδόσφαιρο στη Λέσβο! Μετά τον χαμό που έγινε με το πρώτο μέρος του αφιερώματος – και σας ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας για τα χιλιάδες κλικ και τα σχόλια – καταλάβαμε ότι ένα κείμενο δεν ήταν αρκετό για να χωρέσει τόση μπάλα.

Τα μηνύματά σας πήραν φωτιά! Μας θυμίσατε ονόματα, μας μαλώσατε (με αγάπη) που ξεχάσαμε κάποιους και χάρη στη δική σας πολύτιμη βοήθεια, η λίστα μεγαλώνει. Όπως είχαμε υποσχεθεί, επανερχόμαστε δριμύτεροι.

Τα ονόματα δεν παρατίθενται με κάποια συγκεκριμένη σειρά, καθώς η επιλογή των παικτών προέκυψε τόσο από τη δική μας έρευνα όσο και από τις προτάσεις και τα μηνύματα των αναγνωστών μετά το πρώτο αφιέρωμα. Καθώς ανακαλύπτουμε συνεχώς νέες ιστορίες και πρόσωπα, επιλέγουμε να παρουσιάζουμε τους ποδοσφαιριστές χωρίς χρονολογική ή αγωνιστική κατάταξη, δίνοντας σε όλους ίσο χώρο και σεβασμό.

Πάμε να δούμε τους 5 «μάγους» που συμπληρώνουν το σημερινό μας παζλ (και έρχονται κι άλλοι, μην ανησυχείτε!):

1. Ανέστης Αγρίτης: Το «κανόνι» που μας ταξίδεψε Ευρώπη

Το «βαρύ πυροβολικό» από το Πλωμάρι! Ο Ανέστης Αγρίτης έγραψε τη δική του χρυσή σελίδα, κυρίως με τη φανέλα του Αιγάλεω, όπου πραγματοποίησε εξαιρετικές εμφανίσεις. Τη σεζόν 2003-04 οδήγησε την ομάδα στην 5η θέση και στην ιστορική έξοδο στο Κύπελλο UEFA, φτάνοντας μέχρι τους ομίλους την επόμενη χρονιά! Το ταλέντο του «γυάλισε» και εκτός συνόρων, παίρνοντας μεταγραφή τον Ιανουάριο του 2007 στη γερμανική Κίκερς Όφφενμπαχ (Β' Μπουντεσλίγκα).

Στην Ελλάδα αγωνίστηκε επίσης στον Ηρακλή, στον ΟΦΗ και στην Κέρκυρα, πριν επιστρέψει το 2013 στη γενέτειρά του, μετά από 13 χρόνια, για λογαριασμό της Καλλονής στη Super League. Το πιο σημαντικό παράσημο όμως είναι το εθνόσημο: Αγωνίστηκε με την Εθνική Ανδρών επί Ότο Ρεχάγκελ (στη νίκη 2-1 επί της Κύπρου το 2003) και ήταν βασικό στέλεχος της Ολυμπιακής Ομάδας στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004. Ένας επιθετικός κλάσης.

2. Στράτος Βαλλιός: Η «Σημαία» της Καλλονής

Αν ανοίξεις το λεξικό δίπλα στη λέξη «αρχηγός», θα δεις τη φωτογραφία του Στράτου. Ο Βαλλιός ήταν η ψυχή της ΑΕΛ Καλλονής στην ιστορική της πορεία προς και μέσα στη Super League. Γέννημα θρέμμα του νησιού, αμυντικός «βράχος», ήταν εκεί στα δύσκολα και στα εύκολα, βάζοντας τα πόδια του στη φωτιά για την ομάδα. Ένας παίκτης που δίδαξε ήθος και αυταπάρνηση, αποδεικνύοντας ότι οι ντόπιοι παίκτες μπορούν να σηκώσουν το βάρος του πρωταθλητισμού.

3. Χάρης Γράμμος: Ο Μυτιληνιός άσος του Γουέμπλεϊ

Μιλάμε για έναν πραγματικό θρύλο. Ο Χάρης Γράμμος ξεκίνησε από τον Αχιλλέα Μυτιλήνης για να γράψει χρυσή ιστορία στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Για μια δεκαετία (1966-1976) φόρεσε τη φανέλα του Παναθηναϊκού, όντας βασικό στέλεχος της μεγάλης ομάδας που έφτασε στον τελικό του Γουέμπλεϊ, ενώ αγωνίστηκε και στον Ολυμπιακό. Ένας δεξιός εξτρέμ με απίστευτη τεχνική και ταχύτητα για την εποχή, που απέδειξε ότι το ταλέντο από τη Λέσβο μπορεί να σταθεί στο υψηλότερο επίπεδο της Ευρώπης.

4. Προκόπης Καρτάλης: Το «μυαλό» της Ξάνθης και της Εθνικής Ελπίδων

Ένας μέσος που ξεχείλιζε ποιότητα. Ο Προκόπης Καρτάλης ξεκίνησε από τον Αστέρα Ιππείου και τον Αιολικό, για να κάνει το μεγάλο άλμα στη Skoda Ξάνθη το 1997, όπου και κατέγραψε τις περισσότερες συμμετοχές της καριέρας του στην Α' Εθνική. Αγωνίστηκε επίσης στον Απόλλωνα Καλαμαριάς και τον Φωστήρα, ενώ τίμησε το εθνόσημο φορώντας τη φανέλα της Εθνικής Ελπίδων (U21) έξι φορές.

Επέστρεψε στο νησί αγωνιζόμενος στον Όλυμπο Αγιάσου και την ΑΕΛ Καλλονής, όπου και κρέμασε τα παπούτσια του το 2011. Η αγάπη του για το ποδόσφαιρο και η οξυδέρκειά του φάνηκαν και στη συνέχεια, καθώς υπηρέτησε την ΑΕΛ Καλλονής από το νευραλγικό πόστο του Διευθύνοντος Συμβούλου Αθλητισμού.

5. Παναγιώτης Σαλταμάρας: Ο αμυντικός από τον Πολιχνίτο που έγραψε ιστορία

Ο Παναγιώτης Σαλταμάρας γεννήθηκε στον Πολιχνίτο. Ξεκίνησε με μπάσκετ και στίβο, όμως τον κέρδισε το ποδόσφαιρο. Επειδή το χωριό του δεν είχε τότε ομάδα, έκανε το πρώτο του δελτίο στον Παλλεσβιακό το 1977. Ο αείμνηστος προπονητής Ανδρέας Νταλαμπέκης πίστευε τόσο στο ταλέντο του, που πήγαινε οδικώς στον Πολιχνίτο για να τον προπονήσει ατομικά!

Η μεγάλη του στιγμή ήρθε το 1981, όταν μεταγράφηκε στον Πανιώνιο του Μάρκοβιτς, όπου έμεινε τρία χρόνια παίζοντας στην Α' Εθνική. Το 1983 πήγε στον Ατρόμητο Αθηνών (επίσης Α' Εθνική) και αργότερα επέστρεψε στον αγαπημένο του Αιολικό στη Β' Εθνική, επί προεδρίας Νάσου Γιακαλή.

Όταν κρέμασε τα παπούτσια του, υπηρέτησε το ποδόσφαιρο ως προπονητής σε πολλές ομάδες του νησιού (Αιγέας, Αστέρας Ιππείου, Καλλονή, κ.α.), ανεβάζοντας μάλιστα τον Αιγέα στη Δ' Εθνική. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου Παλαιμάχων και έφυγε από τη ζωή "όρθιος", αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία κληρονομιά ήθους και αγάπης για το άθλημα.

Το ταξίδι συνεχίζεται... Αυτό ήταν το Part 2, αλλά όχι το τέλος! Το αρχείο μας είναι ανοιχτό και τα σχόλιά σας είναι ο οδηγός μας. Ποιος σας έκανε να φωνάξετε «ΓΚΟΛ» και να χύσετε τον καφέ σας;