Θέμα: “Φάκελος Δικαιοσύνη”

ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΙ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΚΕΚΤΗΜΕΝΑ, Ο “Ο ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΒΟΡΕΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ” ΤΟΛΜΑ:

-Κάτω από ποιες συνθήκες και όρους απονέμεται σήμερα η Δικαιοσύνη στην Ελλάδα;

-Πόσους μήνες- αντί για ημέρες- κάνουν οι δικαστές να εκδώσουν τις αποφάσεις τους;

-Κανένας σχεδόν πειθαρχικός έλεγχος δεν ασκείται στον τρόπο που δικαστές και εισαγγελείς ασκούν τα καθήκοντα τους.

- Ο “Σ” αποκαλύπτει σήμερα κραυγαλέες περιπτώσεις κακής λειτουργίας στην απονομή της δικαιοσύνης. 

Θες γιατί τα ΜΜΕ και οι υπηρετούντες αυτά (εργοδότες και δημοσιογράφοι) έχουν, εκ της φύσεως της δουλειάς τους, συχνές «δοσοληψίες» με τη δικαιοσύνη και φοβούνται να βρεθούν απέναντι της…

Θες γιατί το Σύνταγμα κατοχυρώνει την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης από τις άλλες μορφές εξουσίας και τη θέλει με αυξημένο κύρος, ώστε οι πολίτες να την περιβάλουν με εμπιστοσύνη…

Θες γιατί οι κυβερνήσεις και οι πολιτικοί φοβούνται να ασκήσουν κριτική στη λειτουργία της, ακριβώς για να μην κατηγορηθούν ότι υπονομεύουν το κύρος και την ανεξαρτησία της…

Τελικά, η λειτουργία της δικαιοσύνης στη χώρα μας βρίσκεται μονίμως στο απυρόβλητο, παρ’ ότι μάλιστα τα τελευταία χρόνια έχουν “σκάσει” ακόμη και σκάνδαλα διαφθοράς (και) στους κόλπους της.

Δυστυχώς καμιά σοβαρή προσπάθεια δεν έχει γίνει όλα αυτά τα χρόνια, προκειμένου να εντοπισθούν και να διορθωθούν τα “κακώς κείμενα” στη λειτουργία της. Ή για να ακριβολογούμε όλες οι αιτιάσεις - και οι αντίστοιχες παρεμβάσεις - για «κακή λειτουργία», περιορίζονται στους αργούς ρυθμούς απόδοσης δικαιοσύνης. Και χωρίς να αγγίζουν ουσιαστικά καμιά άλλη απ’ τις δυσλειτουργίες της, οι όποιες παρεμβάσεις έχουν γίνει μέχρι σήμερα, περιορίστηκαν την κατεύθυνση της γρηγορότερης απονομής, μένοντας κι αυτές ατελέσφορες.

Χωρίς έλεγχο

Κανένας ή σχεδόν κανένας πειθαρχικός έλεγχος δεν ασκείται στον τρόπο που δικαστές και εισαγγελείς ασκούν τα καθήκοντα τους. Και φυσικά δεν μιλάμε για έλεγχο από το κράτος, από την εκτελεστική εξουσία, αφού τέτοιος έλεγχος στα πλαίσια της ανεξάρτητης λειτουργίας της δικαιοσύνης, έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει, αλλά από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς της ίδιας της δικαιοσύνης, οι οποίοι έχουν ατονήσει μέχρι εξαφανίσεως.

«Μα, υπάρχει πουθενά στο κράτος, στη δημόσια διοίκηση, σοβαρός ελεγκτικός μηχανισμός αξιολόγησης ανθρώπων και λειτουργιών, για να υπάρχει και στη δικαιοσύνη;» Θα διερωτηθεί δικαίως ο κάθε υποψιασμένος πολίτης. Και η απάντηση βέβαια είναι «όχι». Όμως αν παραμείνει ουσιαστικά ανεξέλεγκτος ο θεσμός ο οποίος έχει την εξουσία να “ελέγχει”, ακόμη κι αυτή τη νομοθετική και εκτελεστική εξουσία, είναι νομοτελειακή συνέπεια να “ξοκείλει” σε κατάχρηση εξουσίας.

Είναι νομοτελειακή συνέπεια ακόμη κι ο δικαστής του χαμηλού βαθμού να βλέπει τον εαυτό του ως ένα “μικρό θεό” που η “ανέλεγκτη κρίση του” μπορεί να εξυπηρετεί (σε ακραίες περιπτώσεις) ακόμη και πολιτικά ή συντεχνιακά συμφέροντα!

«Μα», θα πει κάποιος «είναι ο κανόνας αυτό;». «Όχι», είναι η απάντηση, αλλά όταν αυτές οι “εξαιρέσεις” μένουν χωρίς πειθαρχικό έλεγχο και κολασμό, είναι βέβαιο ότι θα βρίσκουν όλο και περισσότερους μιμητές. Γιατί αν δεν υπάρχει έλεγχος ούτε γι’ αυτές τις κραυγαλέες περιπτώσεις, σκεφτείτε τι (δεν) γίνεται στις μη κραυγαλέες.

-Ποιός έλεγξε τις εκατοντάδες αποφάσεις πρωτοβάθμιών (και όχι μόνο) δικαστηρίων που «δικαίωναν» σωρηδόν συμβασιούχους του δημοσίου, προσληφθέντες κατά κανόνα με κομματικά κριτήρια οι οποίοι «δεν είχαν καρέκλα να καθίσουν» στις υπηρεσίες που είχαν προσληφθεί και με το αόριστο σκεπτικό ότι κάλυπταν «πάγιες και διαρκείς ανάγκες» μονιμοποιούντο αυξάνοντας, (ιδιαίτερα την περίοδο 2004-2009), κατά εκατοντάδες χιλιάδες τους μισθοδοτούμενους από τον κρατικό προϋπολογισμό;

-Ποιός έλεγξε τις αποφάσεις του Μισθοδικείου (παγκόσμια πατέντα κι αυτή…) που οι δικαστές έδωσαν π.χ. τεράστιες αυξήσεις στους εαυτούς τους το 2009, “συμβάλλοντας” (όπως βέβαια πολύ περισσότερο και στην περίπτωση των μονιμοποιήσεων) στον δημοσιονομικό εκτροχιασμό της χώρας;

-Ποιός έλεγξε τις κατά καιρούς αποφάσεις δικαστηρίων που έρχονταν σε κραυγαλέα αντίθεση με το περί δικαίου αίσθημα των πολιτών και αφορούσαν περιπτώσεις διακινητών ναρκωτικών, διαφθοράς δημοσίων προσώπων κλπ.;

Όμως το σημερινό μας ρεπορτάζ δεν έχει σκοπό να περιοριστεί σε γενικότητες όσο σημαντικές και πανθομολογούμενες κι αν είναι αυτές. Αντίθετα, θα αναφερθούμε σε συγκεκριμένες περιπτώσεις κακής λειτουργίας που “βγάζουν μάτι”, οι οποίες προέκυψαν από “ιδία αντίληψη”. Και συγκεκριμένα από τη δικαστική διαμάχη του εκδότη της εφημερίδας μας με μια ομάδα πρώην εργαζομένων στην εφημερίδα “Αιολικά Νέα”, την οποία έκλεισαν με τον πλέον ανέντιμο τρόπο για να γίνουν σήμερα μαϊμού εκδότες της κλεψίτυπης εφημερίδας “Τα Νέα της Λέσβου”.

Είναι προφανές ότι σεβόμενοι την αρχή  «οι αποφάσεις των δικαστηρίων δεν κρίνονται» (όσο και αν αυτή κάποιες φορές ακούγεται παράλογη), δεν πρόκειται να αναφερθούμε και να κρίνουμε συγκεκριμένες δικαστικές αποφάσεις.

Θα περιοριστούμε σε διαδικαστικά ατοπήματα δικαστών που κάθε άλλο παρά συμβάλουν στη διεξαγωγή μιας «δίκαιης δίκης», όπως επιβάλλει το Σύνταγμα. Προσκαλούμε δε κάθε πολίτη που έχει να καταθέσει παρόμοια στοιχεία κακής λειτουργίας της δικαιοσύνης από συγκεκριμένους δικαστές (σ.σ όχι στοιχεία που αφορούν την ουσία των υποθέσεων)  να τα καταθέσει επωνύμως στην εφημερίδα μας ,η οποία αφού τόλμησε σήμερα ν’ ανοίξει τον «φάκελο δικαιοσύνη» σκοπεύει να τον κρατήσει ανοικτό.

Ατοπήματα Δικαστών και Εισαγγελέων

-Άραγε ποιος δικαστής σε ευρωπαϊκή χώρα δεν θα έδινε προς καθαρογραφή το σκεπτικό της απόφασης (για μια υπόθεση εξύβρισης) μετά από οκτώ μήνες από την ημέρα της δίκης, όταν ο  νόμος ορίζει ότι αυτό πρέπει να γίνει σε οκτώ ημέρες;!

-Σε ποιο ευρωπαϊκό δικαστήριο δεν θα ελεγχόταν ο εφέτης δικαστής που δεν υπέγραψε τα αναγνωστέα έγγραφα που του παραδόθηκαν, με συνέπεια να μην είναι δυνατός ο έλεγχος τους, ενώ δεν εμφανίζονται ούτε στα πρακτικά της δίκης, αλλά αντ’ αυτών να έχουν καταχωρηθεί με copy - paste τα αναγνωστέα έγγραφα του πρωτόδικου δικαστηρίου; Και πώς κατόπιν τούτου ο έχων έννομο συμφέρον διάδικος θα μπορέσει να αποδείξει ότι έχουν εξαφανιστεί μέσα από την δικογραφία μέρος των αναγνωστέων εγγράφων που κατέθεσε;

-Σε ποιο δικαστήριο ευρωπαϊκής χώρας θα έμενε χωρίς έλεγχο ο δικαστής που θα εξέδιδε απόφαση για δύο υποθέσεις τις οποίες συνεκδίκασε, όταν για τη μία δεν θα είχε ερευνήσει ΟΥΤΕ ΜΕ ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ τα όσα περιελάμβανε το κατηγορητήριο και θα εξέδιδε την απόφαση του επ’ αυτού, χωρίς ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ;

-Ποιος εφέτης δικαστής ευρωπαϊκής χώρας θα έμενε ανέλεγκτος για το γεγονός ότι εξέδωσε την απόφαση του κάνοντας copy – paste (κατά το μεγαλύτερο μέρος της), την πρωτόδική απόφαση συμπεριλαμβάνοντας σε αυτήν αναφορές και στοιχεία που  ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΑΝ ΚΑΝ στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο;

-Σε ποια ευρωπαϊκή χώρα δεν θα υπήρχε έλεγχος για το γεγονός ότι  στη πρωτόδικη απόφαση εμφανίστηκαν, εκ παραδρομής, δεκατέσσερις αντί για δεκαπέντε κατηγορούμενοι και η εκ του νόμου διορθωτική απόφαση δεν θα συνδικαζόταν με τη διορθούμενη από το εφετείο απόφαση, αλλά θα είχε… ξεχαστεί η (τυπική έστω) εκδίκαση της ;

-Ποιός εισαγγελικός λειτουργός θα έμεινε ανέλεγκτος για το γεγονός ότι την ίδια μέρα στη μία υπόθεση θα πρότεινε αναβολή λόγω κωλύματος ενός δικηγόρου και για τον ίδιο ακριβώς δικηγόρο θα πρότεινε την απόρριψη του ίδιου αιτήματος όταν μάλιστα ο αιτών διάδικος ζητούσε για πρώτη φορά αναβολή;

-Ποιός εισαγγελικός λειτουργός και ποιό πρωτοβάθμιο δικαστήριο θα έμενε ανέλεγκτο για το γεγονός ότι απέρριψε το αίτημα «ακυρότητας του κατηγορητηρίου λόγω αοριστίας», γιατί θεώρησε ότι η αοριστία ή όχι θα ήταν προς απόδειξη από την ακροαματική διαδικασία και τελικά στο ακροατήριο δεν θα υπέβαλε ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ προς τους μάρτυρες και τον κατηγορούμενο για να διαπιστώσει αν υπήρχε ή όχι αοριστία, καταδικάζοντας τον κατηγορούμενο για ένα κατηγορητήριο που του στερούσε το δικαίωμα της αντίκρουσης - υπεράσπισης;

-Ποιός πρόεδρος μονομελούς δικαστηρίου δεν θα είχε ελεγχθεί για το γεγονός ότι αφαίρεσε το λόγο από κατηγορούμενο που εξέταζε τον μοναδικό μάρτυρα υπεράσπισης,  με το αιτιολογικό ότι «υπέβαλε τις ίδιες ερωτήσεις»  που είχαν γίνει όμως προηγουμένως… στους μάρτυρες κατηγορίας;

-Ποιός πρόεδρος ποινικού δικαστηρίου θα έμενε ανέλεγκτος για το γεγονός ότι θέλησε να αφαιρέσει το λόγο από τον απολογούμενο κατηγορούμενο με το αιτιολογικό ότι «υπάρχει εις βάρους του απόφαση πολιτικού δικαστηρίου» την οποία παρεμπιπτόντως δεν είχε διαβάσει;

-Ποιό δικαστήριο ευρωπαϊκής χώρας θα αγνοούσε τελείως την καταγγελία ότι στοιχεία που παρουσιάζει η μία πλευρά των αντιδίκων είναι προϊόν πλαστογραφίας και θα εξέδιδε την απόφαση του στηριζόμενο ΚΑΙ σ’ αυτά, χωρίς να στείλει αυτεπαγγέλτως προς ανάκριση την καταγγελία περί πλαστογραφίας;

-Ποιό ευρωπαϊκό πολιτικό δικαστήριο θα αγνοούσε τις έγγραφες ομολογίες των ίδιων των αιτούντων για το ύψος των καταβλητέων αποδοχών τους, επιδικάζοντας τους πολλαπλάσιου ύψους ποσά;

-Ποιος δικαστής πολιτικού δικαστηρίου από κεκτημένη ταχύτητα δικαίωσης του αιτούντος θα επιδίκαζε ποσά αποδοχών για χρονικά διαστήματα που ΔΕΝ ΖΗΤΟΥΣΕ ο αιτών;

-Ποιό δικαστήριο θα έμενε ανέλεγκτο για το γεγονός ότι θα υιοθετούσε χωρίς έρευνα  τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος, συμπεριλαμβάνοντας έτσι στην απόφαση του και κραυγαλέες αντιφάσεις που οι ισχυρισμοί αυτοί περιείχαν

Αφορμή για ευαισθητοποίηση

Ο κατάλογος στοιχείων, που αποδεικνύουν ότι (τουλάχιστον στις περιπτώσεις που εμείς γνωρίζουμε από πρώτο χέρι), ότι δυστυχώς κάποιοι δικαστές είναι ανεπαρκείς βγάζοντας αποφάσεις κυριολεκτικά “στο πόδι”, χωρίς την τεκμηρίωση που επιβάλει ο νόμος, δυστυχώς δεν σταματάει εδώ. Καλό θα είναι το σημερινό μας ρεπορτάζ να ευαισθητοποιήσει την εισαγγελική αρχή, αλλά και τις άλλες δύο εξουσίες που στηρίζεται το Δημοκρατικό μας Πολίτευμα. Την νομοθετική και την εκτελεστική.

Δικαίως το Σύνταγμα έχει αποφασίσει ότι πρέπει η δικαιοσύνη να ‘ναι ανεξάρτητη και οι λειτουργοί της υψηλά αμειβόμενοι και φυσικά έχουν το δικαίωμα, όπως όλοι οι υπόλοιποι πολίτες αυτής της χώρας, να διαμαρτύρονται όταν τους περικόπτονται ο αποδοχές τους. Με την ευκαιρία όμως του τρόπου και των επιχειρημάτων που επικαλούνται για να υποστηρίξουν το “δίκιο” τους, είναι ευκαιρία ν’ ανοίξει η συζήτηση για τις συνθήκες και τους όρους κάτω από τις οποίες απονέμεται η δικαιοσύνη στη χώρα μας.