ΟΥΖΟ ΠΛΟΜ

Κυριακή, 14 Αυγούστου 2016

Η ζωή της Παναγίας στη ζωή μας

Μέσα από τα καθημερινά προβλήματα της ζωής, κάποτε απλά και κάποτε συγκλονιστικά, ξεπροβάλλουν οι γιορτές της Εκκλησίας.


Οι Δεσποτικές (για τον Δεσπότη Χριστό, τον Κύριο) και οι Θεομητορικές (για τη Μητέρα του Θεού),ασφαλώς, έχουν μιαν άλλη βαρύτητα. Στο βάθος μάς δείχνουν πώς πρέπει να ζήσουμε για να έχει η ζωή μας χαρά και ομορφιά.

Στις Δεσποτικές γιορτές η σπουδαιότερη είναι το Πάσχα και στις Θεομητορικές η Κοίμηση-Μετάσταση. Και στις δύο τονίζεται το τέλος της ζωής Τους, που στην πραγματικότητα είναι συνέχεια ένδοξη και λαμπρή. Προηγείται, βέβαια, η περίοδος του πόνου, της δοκιμασίας, του θανάτου.

Η ζωή της Παναγίας υπήρξε απλή, ταπεινή, αθόρυβη. Στη φαινομενική ανυπαρξία Της κρυβόταν η Ζωή του κόσμου. Στη σιωπή Της κυοφορείται ο Λόγος. Όλα τα μεγάλα γίνονται χωρίς τυμπανοκρουσίες. Όλοι οι μεγάλοι, που ευεργέτησαν τους άλλους με την παρουσία και τα έργα τους, επιδίωκαν το «λάθε βιώσας».

Η ταπείνωση της Παναγίας φαίνεται από τη συγκατάθεσή της να γίνει Μητέρα του Θεού, λέγοντας στον Αρχάγγελο Γαβριήλ «ιδού η δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου», χωρίς ταπεινολογίες και αναλύσεις του μυστηρίου.

Η παρθενία της Παναγίας πριν, κατά και μετά τον τόκο, την καθιστά αειπάρθενο και συγχρόνως το πρότυπο της παρθενίας: αφιέρωση ψυχή τε και σώματι στον εραστή της καρδίας της, τον Κύριο και Θεό της. Μια παρθενία που έχει πληρότητα, χωρίς καταπίεση και κομπλεξικά ξεσπάσματα.

Η αγάπη της Παναγίας ξεχειλίζει, αιώνες τώρα, σε όλη την οικουμένη. Ως μάνα όλου του κόσμου σκεπάζει και προστατεύει τον κόσμο, από ορατούς και αόρατους εχθρούς, αθόρυβα και ουσιαστικά, καθώς μαρτυρείται από την εμπειρία των ανθρώπων. Η «αγία σκέπη» Της καλύπτει προσωπικά ή συλλογικά όποτε και όσους Εκείνη κρίνει αναγκαίο.

Βέβαια, όλα τα πιο πάνω για να γίνουν κατανοητά, χρειάζεται να έχουμε το πνεύμα της Παναγίας, δηλαδή το Αγιοπνευματικό και Εκκλησιαστικό. Γιατί Εκείνη όπως ο Υιός της και οι Άγιοι, ζώντας την Εκκλησία ως τρόπο κι όχι ως τόπο, έζησαν τον κόσμο του Θεού, που 'ναι κόσμος ταπείνωσης και αγάπης, που φέρνει ομορφιά, χαρά, πληρότητα.

Κι ακόμα, είναι αναγκαίο να δεχθούμε ότι ο καθένας μας κατανοεί στο σημείο που αντέχει, που θέλει, που αναζητεί. Το «ου πάντων η πίστις» δεν καθορίζεται από τον Θεό που «πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι», αλλά από τον άνθρωπο που δεν αφήνεται στη Χάρη.

Η Παναγία υπάρχει ως ζωντανή παρουσία «εν ουρανώ και επί γης». Πιο πολύ έγινε «μετά θάνατο ζώσα», πιο δυναμικά είναι κοντά μας ως Μάνα, ως θαλπωρή και προστασία. Η Κοίμησή της δεν φέρνει θλίψη. Η γιορτή του Δεκαπενταυγούστου γίνεται για τους χριστιανούς πηγή ευφροσύνης, πανήγυρης, χαράς. Δεν είναι ουσιαστικό για μας που ζούμε τα καθημερινά προβλήματα;  

π. Ανδρέα Αγαθοκλέους


Πηγη www.philenews.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αν βρίσκεσαι στο δρόμο ή δεν έχεις συνεχή πρόσβαση στο διαδίκτυο, αποθήκευσε το e-mail του LesvosPost.com και στείλε μας τη φωτογραφία, το βίντεο ή το μήνυμά σου για να καταγγείλεις, να πεις την άποψή σου ή και για να δείξεις αυτό που θέλεις.

e-mail: lesvospost@gmail.com